Eindelijk. De hype is voorbij! Niet de vleesvervanger zelf, maar wel de gekte eromheen. Wat mij betreft werd dat hoog tijd. Waarom producten maken die lijken op een hamburger, worst of kip, om vervolgens uit te leggen dat het vooral géén vlees is. Ik heb dat nooit zo goed begrepen.
Deze editie gaat over nieuwe eiwitten en vleesvervangers. Eén aspect valt mij direct op: de markt wordt volwassen en begint zich te consolideren. Het beste nieuws: de aandacht verschuift steeds meer naar kwaliteit. En vooral naar smaak.
Hoera! Dat roep ik al jaren. Want eerlijk is eerlijk, ik vind vleesvervangers niet lekker. Ik ben nieuwsgierig genoeg om ze keer op keer weer te proberen, maar heb ontzettend last van de nasmaak van sojabonen. Die typische off-flavour blijft bij mij behoorlijk lang hangen. Daarnaast vind ik veel vleesvervangers simpelweg te droog. Er zijn uitzonderingen, gelukkig, maar wat mij betreft te weinig.
Dat de hype voorbij is, betekent niet dat we minder vleesvervangers gaan eten. We gaan vooral anders kijken naar wát we eten. Hybride producten krijgen steeds meer aandacht. En vlees en andere eiwitbronnen blijken prima naast elkaar te kunnen bestaan. Waarom zou het ook alles of niets moeten zijn?
De consument wil best iets nieuws proberen, maar verwacht kwaliteit. Het moet gewoon goed smaken. Het predicaat plantaardig is al lang geen garantie meer voor succes. En een duurzaam verhaal maakt zo’n product echt niet lekkerder.
Nieuwe eiwitten? Graag.
Hybride? Waarom niet?
Vlees? Ook prima!
Stop met vervangen. Begin met lekker eten.
Saskia Stender
Bron: ©vakblad Voedingsindustrie 2026