Wie ooit een van de wegen (Camino’s) naar Santiago heeft bewandeld, weet het: iedere dag heeft min of meer hetzelfde ritme, toch is geen dag hetzelfde. Het landschap, de mensen om je heen, en de plekken waar je eet en slaapt zijn iedere dag anders. Maar er is meer. Want terwijl de weg onder je voeten continu verandert, in het rustige tempo waarop jij stap voor stap vooruit blijft gaan (en soms misschien even terug omdat je verkeerd bent gelopen … of om een andere reden), gebeurt er iets groters. Díe verandering is niet zo zichtbaar. Die houdt ook niet op als je dan eindelijk, geëmotioneerd, op het plein voor die imposante kathedraal staat. Onderhuids suddert het door. De wonderlijke optelsom van grote en kleine veranderingen, ervaringen en ontmoetingen, hebben een transitie in gang gezet.
‘Verandering’ wordt in het verandermanagement wel gedefinieerd als ‘een concrete gebeurtenis, een zichtbare of meetbare ingreep’. Dat is die blaar op je voet. Of de invoering van een nieuwe technologie. Bij ‘transitie’ hebben ze het over ‘het psychologische en gedragsmatige proces dat medewerkers en andere betrokkenen doormaken als reactie op een verandering’. De basisprincipes veranderen. Sluit dat even haarfijn aan op de camino-vibe!
Onze wereld is op heel veel vlakken ‘in transitie’. Het suddert en rommelt en schudt. Oorlogen, hittegolven, bosbranden, aardbevingen en modderstromen domineerden het nieuws deze zomer. De zichtbare en voelbare veranderingen van het klimaat - en de zorg om het voortbestaan van de aarde - vragen om radicale veranderingen op veel vlakken; ook in hoe we wereldwijd ons voedsel verbouwen, verhandelen en bereiden. Om veranderingen in wát we eten en wat niet (of minder), en hoe we met de beschikbare energie en grondstoffen omgaan. Kan dat duurzamer? Efficiënter? Eerlijker? Enne … kan het ook lékkerder?
Vragen als deze zijn al jarenlang de brandstof voor wat we de ‘eiwittransitie’ noemen. In de zoektocht naar vernieuwing en verandering maakten we door de jaren heen grote stappen. Soms moesten we een paar stappen terugzetten; omdat productontwikkelaars merkten dat ze verkeerd waren gelopen, … of om een andere reden. Hoe dan ook: onderweg leren we! Van elkaar én van de ervaringen die we tijdens deze reis opdoen.
De volledige transformatie, ofwel de fundamentele herziening van de manier waarop een organisatie of samenleving werkt, is nog niet bereikt. Maar we zijn wél op de goede weg!
Judith Witte
[email protected]
Bron: ©Vakblad Voedingsindustrie 2026