ICoMST 2025: ‘Real Meat, Real Care’

Het jaarlijkse International Congress of Meat Science and Technology (ICoMST) vond dit jaar plaats in Girona, Spanje. Bij deze 71e editie kwamen 485 vleeswetenschappers uit meer dan 40 landen bijeen om kennis te vergaren op onderwerpen die de hele vleesproductieketen bestrijken, van boer tot bord. 

Het thema dit jaar was ‘Real Meat, Real Care’. Hiermee benadrukt de organisatie de essentiële rol van vlees in het menselijk dieet en tegelijkertijd het belang van een duurzame productie. 

Tijdreis

Louise Fresco opende het congres met haar lezing getiteld ‘The value and necessity of animal production’ over vleesconsumptie door de eeuwen heen. Zo vertelde ze dat, doordat onze voorouders naast planten en vruchten ook vlees gingen eten, in de loop der eeuwen niet alleen onze hersenen groeiden, maar óók onze wangen. Terwijl primaten in de bossen bleven, waar groente en vruchten de voornaamste voedselbron was, trok de mens naar de savanne. Dit had specifieke gevolgen. De primaten kregen door hun groente- en fruitdieet een langer darmkanaal, essentieel om voldoende energie uit hun voedsel te halen. Voor de mens was dat niet nodig. Zij begonnen op dieren te jagen en het vlees te eten. Dit was goed verteerbaar en voedzaam dankzij een hoge energie- en mineraaldichtheid. 

Ter afsluiting van de presentatie besprak ze de huidige geopolitieke situatie. Door de ‘multipolaire’ wereld - waarin meerdere landen een aanzienlijke wereldwijde invloed hebben – vinden er tal van verschuivingen plaats; ook in grondstoffenmarkten en consumptiepatronen. Onderzoekers moeten zich volgens haar meer op de gevolgen daarvan richten. Ook het optimaliseren van veevoeder en het winnen van mineralen uit de mest van dieren verdient meer aandacht. Veelbelovend noemde ze de opkomst van hybride producten. “Naast een verbetering van het dieet van de mens, is deze ontwikkeling positief voor de duurzaamheid.” 

Toegevoegde waarde

Richard Bou (IRTA Spanje) sprak in zijn sessie over het bevorderen van de valorisatie van vlees-bijproducten in voedingsmiddelen, diervoeding en biomedische toepassingen. Slachtbijproducten hebben techno-functionele eigenschappen die nu veelal onbenut blijven, zo stelde hij. Dit komt onder andere door bezorgdheid over de (vermeende) voedselonveiligheid, afwijkende sensorische eigenschappen en strenge veterinaire wetgeving. Binnen de diervoederindustrie groeit ondertussen de vraag naar ingrediënten uit de dierlijke bijproductenstroom. Beleidsmakers en de industrie zouden de handen ineen moeten slaan en gezamenlijk moeten zorgen voor een grotere acceptatie van dit waardevolle materiaal. 

Brendan Egan (Dublin City University, Ierland) ging in op de integrale rol van vlees in het dieet van atleten en ‘actieve volwassenen’. In het dagelijks leven begeleidt hij sporters met voedingsadviezen om daarmee hun prestaties te optimaliseren. Hij hanteert daarbij de ‘voeding eerst’-benadering: alleen supplementen als voeding niet de behoefte aan mineralen dekt. Gedetailleerd ging hij in op de bijdrage van vlees aan de benodigde voedingsstoffen, op waargenomen consumptiepatronen en op mogelijke implicaties van het eten van vlees voor fysieke prestaties. Door intensief trainen neemt de behoefte aan een aantal voedingsstoffen toe, waaronder eiwitten, verschillende essentiële vitamines en mineralen. Vlees is een bron van hoogwaardige, complete eiwitten. Het levert alle negen essentiële aminozuren die cruciaal zijn voor het stimuleren van de spiereiwitsynthese en het bevorderen van spierherstel en -groei. Daarnaast levert vlees heemijzer; onmisbaar voor een optimaal zuurstoftransport naar de spieren, en de vitamines B3, B6 en B12; belangrijk voor een efficiënte energiestofwisseling en een gezonde werking van het zenuwstelsel. Zink, een ander essentieel mineraal dat rijkelijk in vlees aanwezig is, ondersteunt het immuunsysteem en versnelt het herstel van weefsels, aldus Brendan. 

Respectvolle en open discussie

Ter afsluiting werd de Dublin Declaration en de Denver Call of Action aangekaart, die niets aan actualiteit heeft ingeboet. In de door meer dan 1.200 wetenschappers ondertekende Dublin-verklaring wordt gesteld dat ‘Veehouderijsystemen (zich) moeten ontwikkelen op basis van de hoogste wetenschappelijke normen. Ze zijn te waardevol voor de samenleving om het slachtoffer te worden van simplificatie, reductionisme of fanatisme. (…) Daarom wordt van wetenschappers gevraagd dat zij betrouwbaar bewijs leveren van de voordelen op het gebied van voeding en gezondheid, ecologische duurzaamheid, sociaal-culturele en economische waarden, en oplossingen voor de vele verbeteringen die nodig zijn. (de verklaring is volledig te lezen op www.dublin-declaration.org/the-denver-call-for-action.)

Een respectvolle en open discussie is en blijft noodzakelijk om de complexe kwesties rondom het voedselsysteem aan te pakken, zo concluderen de congresgangers. Steeds vaker worden wetenschappers die zijn gespecialiseerd in vleesonderzoek bedreigd door activisten die de consumptie van vlees compleet willen uitbannen. Bovendien hebben ze te maken met verminderde financiering en vooringenomenheid bij wetenschappelijke publicaties. Tegen deze achtergrond deelden vijftien jonge onderzoekers hun visie op de toekomst van vleesonderzoek. “We want to drive meat systems towards their more sustainable, ethical, and innovative future. We are not anti-vegan. We are pro-science, pro-facts, pro-future.” Zij hopen én verwachten daarbij dat politici zullen luisteren naar de algehele publieke opinie, en niet alleen naar groepen die het luidst roepen.