Column Judith Witte: In de gevarenzone

Ik hou van avontuur en het opzoeken van grenzen. Van kennis slurpen en nieuwe dingen  ontdekken. Mijn drang om te exploreren brengt helaas risico’s met zich mee. Gevaren die met het blote oog soms niet of nauwelijks waarneembaar zijn. 

Neem de bedwants. Het gaat uitstekend met dit parasietje, ook in Nederland. Dat-ie zo lekker gedijt, wordt grotendeels veroorzaakt door de toename van het internationale reisgedrag en de handel in tweedehands spullen. Ze liften mee met bagage, kleding en meubels. Tijdens mijn Caminowandeling was iedere wandelaar beducht voor dit beestje. En bij alleen al het idéé dat ze in mijn lakenzak kropen, kreeg ik jeuk. Getsie. Hun aanwezigheid wijst overigens niet automatisch op een slechte hygiëne; wel vinden ze in een opgeruimde, schone omgeving minder goed fijne verstopplekjes. Thuisblijven dan maar, om uit de gevarenzone te blijven? 

Hmm. Als ouder van een uitwonend studerend kind loop ik ook thuis aanzienlijke risico’s. Bijvoorbeeld op het krijgen van schurft. Ook volwassen kinderen met ouders in een verpleeghuis en iedereen met naaste familie in een woonvoorziening met veel bewoners loopt dat risico, want de schurftmijt steekt steeds vaker de kop op in Nederland (en duikt dan snel onder je huid, met vreselijke jeuk tot gevolg). Geheel ten onrechte wordt de ziekte geassocieerd met een gebrek aan persoonlijke hygiëne. Uitgebreide hygiënemaatregelen spelen wél een cruciale rol bij de behándeling; en die is behoorlijk complex. ‘Bestrijding vraagt om een zéér grondige aanpak. Taalbarrières, verkeerde diagnoses en schaamte maken dat echter lastig’, zo meldt de GGD.

Niet alleen parasieten (en ik) houden van reizen en wandelen; allerlei schimmels en bacteriën zijn eveneens bezig met een gestage opmars. Zo is er een toename van Salmonella Enteritidis in Nederland. Ik loop een aanzienlijk risico, want eieren vormen een belangrijke besmettingsbron; en ik hou van eieren. Net als van zachte kaas. Tot ik afgelopen zomer werd opgeschrikt door berichten van voedselinfecties in België en Frankrijk veroorzaakt door Listeria monocytogenes in zachte kazen - met soms dodelijke afloop. Zo avontuurlijk ben ik nou ook weer niet.

De dreiging van uitbraken van parasieten, schimmels en bacteriën neemt toe. De beheersmaatregelen ertegen zijn steevast bijzonder complex; dat schreeuwt om een multidisciplinaire aanpak van hygiëne. Ik weet dat taalbarrières, schaamte, verkeerde of te late diagnoses, geldgebrek en het niet stellen van de juiste prioriteiten zo’n aanpak kunnen dwarsbomen. Gelukkig zijn dát aspecten die voor het blote oog van oplettende plant- en kwaliteitsmanagers wél zichtbaar zijn.

Judith Witte
[email protected]