Lagere residuli­mieten kunnen voedsel­im­port remmen

Pesticiden die binnen de Europa verboden zijn, kunnen via importproducten toch in Europa terechtkomen. Een verlaging van Europese residulimieten moet dat voorkomen. Zo’n aanscherping kan echter gevolgen hebben voor handel, productie en consumentenprijzen. Het Joint Research Centre onderzocht hoe groot die gevolgen mogelijk zijn. In alle berekende scenario’s daalt de import en groeit de Europese productie. De uiteindelijke omvang hangt sterk af van aanpassingen door exporteurs.

Achttien stoffen onderzocht

De studie richt zich op geïmporteerde levensmiddelen en diervoeders. De onderzoekers bekeken verlaging van residulimieten tot de kwantificeringsgrens.

Zij vonden achttien werkzame stoffen die niet Europees zijn toegelaten. Voor deze stoffen liggen de huidige residulimieten boven die grens. Het onderzoek omvat 235 producten en handelsstromen vanuit 86 landen.

Het JRC koppelde gegevens over toelatingen, residumetingen en internationale handel. Ook bekeek het de toelating voor gebruik in derde landen.

Aanpassing bepaalt daling van import

Het JRC rekende drie scenario’s door voor de reactie van exporteurs. Zonder aanpassingen kunnen de betrokken handelsstromen volledig stilvallen. De totale Europese landbouwimport daalt dan volgens het model met 41 procent.

Wanneer producenten hun werkwijze aanpassen, daalt dat percentage naar 8 procent. In het derde scenario blijft de afname beperkt tot 0,4 procent. De uitkomst hangt af van de kosten van aanpassing. Ook speelt mee hoeveel deze stoffen in derde landen worden gebruikt.

De Europese gewasproductie vangt een deel van de lagere import op. De productie in de veehouderij neemt volgens het model juist af. Zonder aanpassingen zijn de prijseffecten wereldwijd en binnen Europa aanzienlijk. Wanneer exporteurs zich aanpassen, blijven deze effecten klein.

Alternatieven kunnen kosten verhogen

Het JRC onderzocht cyproconazool afzonderlijk om de geschatte vervangingskosten te toetsen. Voor deze werkzame stof zijn Europees goedgekeurde alternatieven beschikbaar. Die kunnen de productiekosten met 20 tot 40 procent verhogen.

De resultaten verschillen sterk per stof, product en exportland. Daarom past één aanname over exporteurs niet bij iedere situatie. De studie behandelt geen sociale gevolgen of effecten op het milieu. Door ontbrekende detailgegevens vormen de scenario’s een bandbreedte, geen voorspelling.

Jrc.ec.europa.eu