BuRO wil betere controle op voedsel­con­tact­ma­te­ri­alen

Meer gerecyclede grondstoffen, minder plastic en vaker materialen van plantaardige oorsprong: voedselverpakkingen veranderen door verduurzaming. Maar welke stoffen komen met die grondstoffen mee? En kunnen die vervolgens in het voedsel belanden? Volgens BuRO sluiten wetgeving en toezicht onvoldoende aan op deze ontwikkelingen. Het bureau adviseert scherpere eisen en meer inzicht in aanwezige stoffen.

Bureau Risicobeoordeling & onderzoek (BuRO) van de NVWA onderzocht voedselcontactmaterialen. Daaronder vallen verpakkingen en gebruiksartikelen die met voedsel in aanraking komen. Het bureau beoordeelde hoe wetgeving en toezicht de voedselveiligheid borgen.

Eisen aan papier en biogrondstoffen

Voor gerecyclede kunststoffen bestaan specifieke Europese regels voor inzameling, sortering en verwerking. Voor andere materialen adviseert BuRO aanpassing van de nationale wetgeving. Nederland staat oud papier toe als grondstof voor voedselcontactmaterialen. Aan het oud papier zelf stelt de wetgeving geen nadere eisen. Het kan echter verontreinigingen bevatten die onbedoeld in het materiaal terechtkomen. Voor het eindproduct gelden wel wettelijke eisen aan de voedselveiligheid.

Ook voor biogebaseerde materialen adviseert BuRO specifieke eisen aan de voedselveiligheid. NVWA-onderzoek toonde hierin stoffen aan die mogelijk een gezondheidsrisico vormen. Het gaat onder meer om PFAS, zware metalen, weekmakers en residuen van gewasbeschermingsmiddelen.

Geschikt voor het levensmiddel

BuRO adviseert een verplichte Verklaring van Overeenstemming voor alle materiaalcategorieën. Die verplichting geldt momenteel niet voor alle categorieën voedselcontactmaterialen. De verklaring moet informatie over aanwezige stoffen beschikbaar maken. Daarmee kunnen bedrijven beoordelen of verpakkingen geschikt zijn voor specifieke levensmiddelen. Bij voedingsmiddelenbedrijven kan de NVWA dit aan de hand van de verklaring controleren.

Meer zicht op aanwezige stoffen

De NVWA weet vaak onvoldoende welke stoffen voedselcontactmaterialen bevatten. Ook brengen de beschikbare onderzoeksmethoden niet alle mogelijk aanwezige stoffen in beeld. Dat beperkt het inzicht in de voedselveiligheid van deze materialen.

BuRO adviseert de NVWA tijdens inspecties meer gegevens te verzamelen. Ook moet het laboratoriumonderzoek naar niet-vluchtige stoffen worden uitgebreid. Daarnaast adviseert BuRO onderzoek naar de inzet van bioassays. Deze testen meten schadelijke effecten van stoffen die naar voedsel overgaan. Daarvoor hoeven onderzoekers niet iedere afzonderlijke stof te identificeren.

Nvwa.nl