Aardappelprijs keldert, frietje blijft even duur

De frietaardappel is spotgoedkoop, maar in de supermarkt merk je daar niks van. Boeren krijgen soms nog geen vijf cent per kilo, terwijl jij in de winkel rustig vijftig cent of meer betaalt. Een goede oogst en meer hectares maken frietaardappelen overvloedig, maar die overvloed sijpelt niet door naar de consument.

Dat komt doordat supermarkten en verwerkers hun zaken graag op orde hebben. Vaste contracten geven rust, maar houden de prijzen ook kunstmatig stabiel. Telers zonder zo’n afspraak voelen de klap het hardst. Hun vracht aardappelen is ineens minder waard dan de folie eromheen. Intussen barst het op het land van de kilo’s.

In Nederland tikken sommige percelen de 61 ton per hectare aan, en dat is geen kattenpis. Aviko ziet de groei inmiddels stagneren, maar het volume is er. In België blijft het wat achter, met het ras Fontane dat gemiddeld op 44 ton blijft hangen. Ook daar grote knollen, weinig stuks, maar veel gewicht. De consument betaalt ondertussen rustig door. Energie, arbeid, verpakking: alles kost meer, behalve de aardappel zelf. Het verschil tussen boer en bord lijkt steeds groter. Misschien dat je straks goedkoper uit bent met een ticket naar het land, dan met een zak patat van drie euro.