Eiwitrijke producten zijn steeds vaker te vinden in de supermarkt. In de Verenigde Staten verhoogde 61 procent van de consumenten in 2024 de eiwitinname. In 2019 was dat nog 48 procent. Fabrikanten reageerden met een hogere productie van eiwitrijke voedingsmiddelen. Een nieuwe review zet vraagtekens bij het idee dat meer eiwit altijd beter is.
De review bundelt onderzoek naar eiwitbeperking en veroudering. Bij gist, vliegen en knaagdieren verlengde eiwitbeperking de periode in goede gezondheid. In verschillende dierstudies nam ook de levensduur toe.
Kortdurende studies bij mensen vonden eveneens metabole veranderingen. Een eiwitarm dieet van 43 dagen verlaagde lichaamsgewicht en vetmassa. Ook daalde de nuchtere bloedglucose, ondanks een hogere calorie-inname.
Bij slanke mannen verbeterde na vijf weken de insulinegevoeligheid. Ook nam het energieverbruik toe. Een studie onder patiënten met het metabool syndroom duurde 27 dagen. Deelnemers kregen minder vetmassa en een betere insulinegevoeligheid. Ook daalden de glucose- en vetwaarden in het bloed.
Volgens de review telt niet alleen de totale eiwithoeveelheid. Ook afzonderlijke aminozuren kunnen verschillende effecten hebben. De onderzoekers besteden vooral aandacht aan methionine, isoleucine en valine.
Beperking van deze aminozuren bootste in verschillende studies effecten van eiwitbeperking na. De onderzoekers beschrijven veranderingen in stofwisseling en nutriëntsignalering. Ook mitochondriën, celveroudering en het epigenoom komen aan bod.
De resultaten verschillen echter sterk per aminozuur. Ook het gebruikte organisme en de dosering spelen mee. Bij sommige aminozuren lijkt beperking gunstig. Andere studies vinden juist voordelen bij aanvulling.
De optimale eiwitinname voor gezond ouder worden blijft onbekend. Veel onderzoek naar afzonderlijke aminozuren vond plaats bij modelorganismen. Klinisch onderzoek moet uitwijzen wat de resultaten voor mensen betekenen.
Eiwitbeperking is bovendien niet voor iedere groep geschikt. Zwangere vrouwen, opgroeiende kinderen en herstellende patiënten kunnen meer eiwit nodig hebben. Hetzelfde geldt mogelijk voor sporters. Ook ouderen lopen risico op een tekort door minder eetlust, financiële beperkingen of sociaal isolement.
Bron: Cell