Voedingswaarde van gewassen daalt door klimaatverandering
Ondernemers sociëteit voedingsindustrie
B2B Communications
Wallbrink Crossmedia
Kijk ook eens op

Voedings­waarde van gewassen daalt door klimaat­ver­an­de­ring

  • 30 juni 2026

Klimaatverandering raakt niet alleen de opbrengst van landbouwgewassen. Ook de voedingswaarde staat onder druk. Onderzoekers van de Universiteit Gent beschrijven in een review in Nature hoe nieuwe genetische technieken kunnen bijdragen aan gewassen met een hogere voedingswaarde die beter bestand zijn tegen de gevolgen van klimaatverandering.

Verborgen honger blijft een probleem

Wereldwijd krijgen meer dan twee miljard mensen te weinig essentiële vitamines en mineralen binnen. Dat probleem staat bekend als verborgen honger. Mensen eten voldoende calorieën, maar krijgen niet altijd alle voedingsstoffen binnen die nodig zijn voor een gezond leven.

Voor veel mensen vormen rijst, tarwe, maïs, aardappel en cassave de basis van de dagelijkse voeding. Deze gewassen leveren voldoende energie, maar bevatten vaak onvoldoende vitamines en mineralen om tekorten te voorkomen. Verschillende studies laten bovendien zien dat klimaatverandering de voedingswaarde van belangrijke landbouwgewassen verder doet dalen.

Drie opgaven voor de landbouw

Professor Dominique Van Der Straeten schreef de review samen met internationale collega's. Ook Dr. Da Cao en emeritus professor Marc Van Montagu zijn co-auteur van de publicatie.

Volgens de onderzoekers moet de landbouw drie uitdagingen tegelijk aanpakken: voldoende voedsel produceren, de voedingswaarde van gewassen verhogen en gewassen weerbaarder maken tegen droogte, hitte en verzilting.

"Gewassen moeten hogere opbrengsten combineren met een betere voedingswaarde en een grotere weerbaarheid tegen droogte, hitte en andere gevolgen van klimaatverandering."

Combinatie van technieken

De onderzoekers bespreken onder meer de mogelijkheden van nieuwe genetische technieken, zoals CRISPR. Daarmee kunnen eigenschappen van planten gericht worden aangepast, bijvoorbeeld om het gehalte aan vitamines en mineralen te verhogen.

Volgens de auteurs spelen deze technieken een belangrijke rol in de aanpak van ondervoeding, maar vormen ze geen wondermiddel. Ook klassieke veredeling en andere biotechnologische methoden blijven nodig. De grootste vooruitgang komt volgens de onderzoekers voort uit een combinatie van wetenschappelijke benaderingen, afgestemd op het gewas en de lokale omstandigheden.

De publicatie bouwt voort op jarenlang onderzoek van de Universiteit Gent. De universiteit behoort internationaal tot de pioniers op het gebied van vitamineverrijking van voedselgewassen.

Ugent.be

Bron: Universiteit Gent