In onderzochte voedingsmiddelen op de Nederlandse markt zitten vergelijkbare of lagere PFAS-concentraties dan elders in Europa. Dat blijkt uit nieuw literatuuronderzoek van het RIVM. Een gunstige vergelijking, maar daarmee is het probleem niet opgelost. De blootstelling via voedsel en drinkwater ligt nog boven de gezondheidskundige grenswaarde. Andere onderzoeksresultaten bevestigen het belang van deze bronnen, al blijft hun precieze bijdrage onzeker.
Het RIVM publiceerde de onderzoeken op 12 november 2026. Voor de Europese vergelijking bekeken onderzoekers verschillende groepen voedingsmiddelen. Het gaat om vis, schaal- en schelpdieren, fruit, groente, eieren en vlees. Over andere productgroepen waren onvoldoende gegevens beschikbaar voor een vergelijking.
Bij enkele producten liggen de concentraties van bepaalde PFAS hoger dan elders. Dat geldt voor vis en schaal- en schelpdieren uit de Westerschelde. Ook eieren van hobbykippen vormen een uitzondering op het algemene beeld. Dat geldt niet voor commerciële eieren en vis buiten vervuilingsgebieden. Ook schaal- en schelpdieren buiten deze gebieden vormen geen uitzondering.
De resultaten geven volgens het RIVM een eerste indruk. De gebruikte studies verschillen in de manier waarop onderzoekers gegevens verzamelden. Daardoor zijn de uitkomsten moeilijk met elkaar te vergelijken. Betrouwbaardere conclusies vragen om een uniforme Europese aanpak en gegevens over meer voedselproducten.
Een tweede onderzoek vergelijkt gemeten PFAS-hoeveelheden in bloed met modelberekeningen. Die modellen berekenen de hoeveelheden in het lichaam op basis van blootstelling via voedsel en drinkwater. De berekende en gemeten hoeveelheden verschillen weinig van elkaar.
Dat bevestigt dat voedsel en drinkwater belangrijke bronnen van PFAS zijn. Of het ook de belangrijkste bronnen zijn, blijft onzeker. De bloedmetingen en gegevens over voeding komen namelijk van verschillende groepen mensen. Over andere bronnen is bovendien nog te weinig bekend.
Het RIVM adviseert daarom meer onderzoek bij dezelfde personen. Daarbij moeten onderzoekers bloedwaarden meten en vastleggen wat deelnemers eten en drinken.
Bron: RIVM